ży-wo-to-pi-sy

żywotopisy (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: żywotopis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żywotopispojedyncza mianownikmęski osobowy
żywotopisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
żywotopisapojedyncza biernikmęski osobowy
żywotopisachmnoga miejscownikmęski osobowy
żywotopisamimnoga narzędnikmęski osobowy
żywotopisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
żywotopisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
żywotopisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
żywotopisommnoga celownikmęski osobowy
żywotopisowipojedyncza celownikmęski osobowy
żywotopisowiemnoga mianownikmęski osobowy
żywotopisowiemnoga wołaczmęski osobowy
żywotopisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
żywotopisówmnoga biernikmęski osobowy
żywotopisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
żywotopisymnoga biernikmęski zwierzęcy
żywotopisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz