ży-ran-tom

żyrantom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: żyrant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żyrancimnoga mianownikmęski osobowy
żyrancimnoga wołaczmęski osobowy
żyranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
żyranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
żyrantpojedyncza mianownikmęski osobowy
żyrantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
żyrantapojedyncza biernikmęski osobowy
żyrantachmnoga miejscownikmęski osobowy
żyrantamimnoga narzędnikmęski osobowy
żyrantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
żyrantommnoga celownikmęski osobowy
żyrantowipojedyncza celownikmęski osobowy
żyrantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
żyrantówmnoga biernikmęski osobowy
żyrantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
żyrantymnoga biernikmęski zwierzęcy
żyrantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz