żu-ra-wię

żurawię (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: żurawię

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żurawiątmnoga dopełniacznijaki
żurawiępojedyncza mianowniknijaki
żurawiępojedyncza bierniknijaki
żurawiępojedyncza wołacznijaki
żurawięciapojedyncza dopełniacznijaki
żurawięciempojedyncza narzędniknijaki
żurawięciupojedyncza celowniknijaki
żurawięciupojedyncza miejscowniknijaki
żurawiętamnoga mianowniknijaki
żurawiętamnoga bierniknijaki
żurawiętamnoga wołacznijaki
żurawiętachmnoga miejscowniknijaki
żurawiętamimnoga narzędniknijaki
żurawiętommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz