żu-ra-wi-czan

żurawiczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: żurawiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żurawiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
żurawiczanmnoga biernikmęski osobowy
żurawiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
żurawiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
żurawiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
żurawiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
żurawiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
żurawiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
żurawiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
żurawiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
żurawiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
żurawiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
żurawiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
żurawiczanommnoga celownikmęski osobowy
żurawiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
żurawiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
żurawiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz