ża-kiet-ce

żakietce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: żakietka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żakietcepojedyncza celownikżeński
żakietcepojedyncza miejscownikżeński
żakietekmnoga dopełniaczżeński
żakietkapojedyncza mianownikżeński
żakietkachmnoga miejscownikżeński
żakietkamimnoga narzędnikżeński
żakietkąpojedyncza narzędnikżeński
żakietkępojedyncza biernikżeński
żakietkimnoga mianownikżeński
żakietkimnoga biernikżeński
żakietkimnoga wołaczżeński
żakietkipojedyncza dopełniaczżeński
żakietkopojedyncza wołaczżeński
żakietkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz