świ-ńtu-cha

świńtucha (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świńtuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świńtuchpojedyncza mianownikmęski osobowy
świńtuchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świńtuchapojedyncza biernikmęski osobowy
świńtuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
świńtuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
świńtuchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świńtuchommnoga celownikmęski osobowy
świńtuchowipojedyncza celownikmęski osobowy
świńtuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
świńtuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
świńtuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świńtuchówmnoga biernikmęski osobowy
świńtuchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
świńtuchupojedyncza wołaczmęski osobowy
świńtuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
świńtuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
świńtuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz