świ-ęto-wi-ta-mi

Świętowitami (nazwa własna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Świętowit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świętowiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świętowiciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Świętowitpojedyncza mianownikmęski osobowy
Świętowitapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świętowitapojedyncza biernikmęski osobowy
Świętowitachmnoga miejscownikmęski osobowy
Świętowitamimnoga narzędnikmęski osobowy
Świętowitempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świętowitommnoga celownikmęski osobowy
Świętowitowipojedyncza celownikmęski osobowy
Świętowitowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świętowitowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świętowitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świętowitówmnoga biernikmęski osobowy
Świętowitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świętowitymnoga biernikmęski zwierzęcy
Świętowitymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz