świ-ęto-rec-ki

Świętorecki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Świętorecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świętoreccymnoga mianownikmęski osobowy
Świętoreccymnoga wołaczmęski osobowy
Świętoreckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Świętoreckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Świętoreckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świętoreckichmnoga biernikmęski osobowy
Świętoreckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Świętoreckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świętoreckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Świętoreckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świętoreckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świętoreckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Świętoreckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Świętoreckimmnoga celownikmęski osobowy
Świętoreckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świętoreckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świętoreckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz