świ-ęto-bój-ca

świętobójca (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świętobójca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świętobójcapojedyncza mianownikmęski osobowy
świętobójcachmnoga miejscownikmęski osobowy
świętobójcamimnoga narzędnikmęski osobowy
świętobójcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
świętobójcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
świętobójcemnoga biernikmęski zwierzęcy
świętobójcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
świętobójcępojedyncza biernikmęski osobowy
świętobójcopojedyncza wołaczmęski osobowy
świętobójcommnoga celownikmęski osobowy
świętobójcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świętobójcówmnoga biernikmęski osobowy
świętobójcymnoga mianownikmęski osobowy
świętobójcymnoga wołaczmęski osobowy
świętobójcypojedyncza celownikmęski osobowy
świętobójcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
świętobójcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz