świ-ęto-bo-rem

Świętoborem (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Świętobor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świętoborpojedyncza mianownikmęski osobowy
Świętoborapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świętoborapojedyncza biernikmęski osobowy
Świętoborachmnoga miejscownikmęski osobowy
Świętoboramimnoga narzędnikmęski osobowy
Świętoborempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świętoborommnoga celownikmęski osobowy
Świętoborowipojedyncza celownikmęski osobowy
Świętoborowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świętoborowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świętoborówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świętoborówmnoga biernikmęski osobowy
Świętoborymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świętoborymnoga biernikmęski zwierzęcy
Świętoborymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świętoborzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świętoborzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Świętoborzymnoga mianownikmęski osobowy
Świętoborzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz