świ-ęcon-ce

święconce (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: święconka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
święconcepojedyncza celownikżeński
święconcepojedyncza miejscownikżeński
święconekmnoga dopełniaczżeński
święconkapojedyncza mianownikżeński
święconkachmnoga miejscownikżeński
święconkamimnoga narzędnikżeński
święconkąpojedyncza narzędnikżeński
święconkępojedyncza biernikżeński
święconkimnoga mianownikżeński
święconkimnoga biernikżeński
święconkimnoga wołaczżeński
święconkipojedyncza dopełniaczżeński
święconkopojedyncza wołaczżeński
święconkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz