świ-ątecz-ni-kiem

świątecznikiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świątecznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świątecznicymnoga mianownikmęski osobowy
świątecznicymnoga wołaczmęski osobowy
świątecznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
świątecznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świątecznikapojedyncza biernikmęski osobowy
świątecznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
świątecznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
świątecznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
świątecznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
świątecznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
świątecznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świątecznikommnoga celownikmęski osobowy
świątecznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
świątecznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świątecznikówmnoga biernikmęski osobowy
świątecznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
świątecznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz