świ-ta-li-ku

Świtaliku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Świtalik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świtalikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Świtalikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świtalikapojedyncza biernikmęski osobowy
Świtalikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Świtalikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Świtalikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świtalikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Świtalikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świtalikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świtalikommnoga celownikmęski osobowy
Świtalikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Świtalikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świtalikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świtalikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świtalikówmnoga biernikmęski osobowy
Świtalikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świtalikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz