świr-ko

Świrko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Świrko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Śwircepojedyncza celownikmęski osobowy
Śwircepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świrkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Świrkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Świrkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świrkępojedyncza biernikmęski osobowy
Świrkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świrkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Świrkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świrkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świrkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Świrkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Świrkommnoga celownikmęski osobowy
Świrkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świrkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świrkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świrkówmnoga biernikmęski osobowy

Świrko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Świrko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świrkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Świrkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Świrkopojedyncza mnoga celownikżeński
Świrkopojedyncza mnoga biernikżeński
Świrkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Świrkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Świrkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz