świo-te-łce

świotełce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: świotełka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świotełcepojedyncza celownikżeński
świotełcepojedyncza miejscownikżeński
świotełekmnoga dopełniaczżeński
świotełkapojedyncza mianownikżeński
świotełkachmnoga miejscownikżeński
świotełkamimnoga narzędnikżeński
świotełkąpojedyncza narzędnikżeński
świotełkępojedyncza biernikżeński
świotełkimnoga mianownikżeński
świotełkimnoga biernikżeński
świotełkimnoga wołaczżeński
świotełkipojedyncza dopełniaczżeński
świotełkopojedyncza wołaczżeński
świotełkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz