świn-tusz-ku

świntuszku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świntuszek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świntuszekpojedyncza mianownikmęski osobowy
świntuszkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świntuszkapojedyncza biernikmęski osobowy
świntuszkachmnoga miejscownikmęski osobowy
świntuszkamimnoga narzędnikmęski osobowy
świntuszkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
świntuszkimnoga biernikmęski zwierzęcy
świntuszkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
świntuszkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świntuszkommnoga celownikmęski osobowy
świntuszkowipojedyncza celownikmęski osobowy
świntuszkowiemnoga mianownikmęski osobowy
świntuszkowiemnoga wołaczmęski osobowy
świntuszkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świntuszkówmnoga biernikmęski osobowy
świntuszkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
świntuszkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz