świn-tu-chem

świntuchem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świntuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świntuchpojedyncza mianownikmęski osobowy
świntuchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świntuchapojedyncza biernikmęski osobowy
świntuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
świntuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
świntuchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świntuchommnoga celownikmęski osobowy
świntuchowipojedyncza celownikmęski osobowy
świntuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
świntuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
świntuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świntuchówmnoga biernikmęski osobowy
świntuchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
świntuchupojedyncza wołaczmęski osobowy
świntuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
świntuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
świntuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz