świer-kla-ńcza-ny

świerklańczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: świerklańczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świerklańczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
świerklańczanmnoga biernikmęski osobowy
świerklańczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
świerklańczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
świerklańczaniemnoga mianownikmęski osobowy
świerklańczaniemnoga wołaczmęski osobowy
świerklańczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
świerklańczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świerklańczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
świerklańczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świerklańczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
świerklańczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
świerklańczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
świerklańczanommnoga celownikmęski osobowy
świerklańczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
świerklańczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
świerklańczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz