świer-cza-łce

świerczałce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świerczałka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świerczałcepojedyncza celownikmęski osobowy
świerczałcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
świerczałekmnoga dopełniaczmęski osobowy
świerczałekmnoga biernikmęski osobowy
świerczałkapojedyncza mianownikmęski osobowy
świerczałkachmnoga miejscownikmęski osobowy
świerczałkamimnoga narzędnikmęski osobowy
świerczałkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
świerczałkępojedyncza biernikmęski osobowy
świerczałkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
świerczałkimnoga biernikmęski zwierzęcy
świerczałkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
świerczałkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świerczałkopojedyncza wołaczmęski osobowy
świerczałkommnoga celownikmęski osobowy
świerczałkowiemnoga mianownikmęski osobowy
świerczałkowiemnoga wołaczmęski osobowy
świerczałkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świerczałkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz