świer-cza-ła-mi

świerczałami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świerczała

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świerczalepojedyncza celownikmęski osobowy
świerczalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
świerczałapojedyncza mianownikmęski osobowy
świerczałachmnoga miejscownikmęski osobowy
świerczałamimnoga narzędnikmęski osobowy
świerczałąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
świerczałępojedyncza biernikmęski osobowy
świerczałopojedyncza wołaczmęski osobowy
świerczałommnoga celownikmęski osobowy
świerczałowiemnoga mianownikmęski osobowy
świerczałowiemnoga wołaczmęski osobowy
świerczałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świerczałówmnoga biernikmęski osobowy
świerczałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
świerczałymnoga biernikmęski zwierzęcy
świerczałymnoga wołaczmęski zwierzęcy
świerczałypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz