świe-ka-to-wian-ce

świekatowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: świekatowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świekatowiancepojedyncza celownikżeński
świekatowiancepojedyncza miejscownikżeński
świekatowianekmnoga dopełniaczżeński
świekatowiankapojedyncza mianownikżeński
świekatowiankachmnoga miejscownikżeński
świekatowiankamimnoga narzędnikżeński
świekatowiankąpojedyncza narzędnikżeński
świekatowiankępojedyncza biernikżeński
świekatowiankimnoga mianownikżeński
świekatowiankimnoga biernikżeński
świekatowiankimnoga wołaczżeński
świekatowiankipojedyncza dopełniaczżeński
świekatowiankopojedyncza wołaczżeński
świekatowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz