świ-der-czu-ki

Świderczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Świderczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świderczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Świderczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świderczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Świderczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Świderczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Świderczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świderczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Świderczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świderczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świderczukommnoga celownikmęski osobowy
Świderczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Świderczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świderczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świderczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świderczukówmnoga biernikmęski osobowy
Świderczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świderczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz