świ-cen-ty

świcenty (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: świcent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świcenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
świcenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
świcentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
świcentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
świcentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
świcentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
świcentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
świcentommnoga celownikmęski rzeczowy
świcentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
świcentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
świcentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
świcentymnoga mianownikmęski rzeczowy
świcentymnoga biernikmęski rzeczowy
świcentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz