śród-ty-tu-le

śródtytule (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: śródtytuł

słowoliczbaprzypadekrodzaj
śródtytulepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
śródtytulepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
śródtytułpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
śródtytułpojedyncza biernikmęski rzeczowy
śródtytułachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
śródtytułamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
śródtytułempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
śródtytułommnoga celownikmęski rzeczowy
śródtytułowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
śródtytułówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
śródtytułupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
śródtytułymnoga mianownikmęski rzeczowy
śródtytułymnoga biernikmęski rzeczowy
śródtytułymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz