śru-tow-ni-ku

śrutowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: śrutownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
śrutownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
śrutownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
śrutownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
śrutownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
śrutownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
śrutownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
śrutownikimnoga biernikmęski rzeczowy
śrutownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
śrutownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
śrutownikommnoga celownikmęski rzeczowy
śrutownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
śrutownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
śrutownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
śrutownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz