śru-to

śruto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: śruta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
śruciepojedyncza celownikżeński
śruciepojedyncza miejscownikżeński
śrutmnoga dopełniaczżeński
śrutapojedyncza mianownikżeński
śrutachmnoga miejscownikżeński
śrutamimnoga narzędnikżeński
śrutąpojedyncza narzędnikżeński
śrutępojedyncza biernikżeński
śrutopojedyncza wołaczżeński
śrutommnoga celownikżeński
śrutymnoga mianownikżeński
śrutymnoga biernikżeński
śrutymnoga wołaczżeński
śrutypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz