środ-nik

środnik (nazwa pospolita) rzeczownik techn.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: środnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
środnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
środnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
środnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
środnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
środnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
środnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
środnikimnoga biernikmęski rzeczowy
środnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
środnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
środnikommnoga celownikmęski rzeczowy
środnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
środnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
środnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
środnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz