śmia-ło-st-ce

śmiałostce (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: śmiałostka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
śmiałostcepojedyncza celownikżeński
śmiałostcepojedyncza miejscownikżeński
śmiałostekmnoga dopełniaczżeński
śmiałostkapojedyncza mianownikżeński
śmiałostkachmnoga miejscownikżeński
śmiałostkamimnoga narzędnikżeński
śmiałostkąpojedyncza narzędnikżeński
śmiałostkępojedyncza biernikżeński
śmiałostkimnoga mianownikżeński
śmiałostkimnoga biernikżeński
śmiałostkimnoga wołaczżeński
śmiałostkipojedyncza dopełniaczżeński
śmiałostkopojedyncza wołaczżeński
śmiałostkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz