ślep-cy

ślepcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ślepiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ślepcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ślepcapojedyncza biernikmęski osobowy
ślepcachmnoga miejscownikmęski osobowy
ślepcamimnoga narzędnikmęski osobowy
ślepcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ślepcemnoga biernikmęski zwierzęcy
ślepcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ślepcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ślepcommnoga celownikmęski osobowy
ślepcowipojedyncza celownikmęski osobowy
ślepcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ślepcówmnoga biernikmęski osobowy
ślepcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ślepcupojedyncza wołaczmęski osobowy
ślepcymnoga mianownikmęski osobowy
ślepcymnoga wołaczmęski osobowy
ślepczepojedyncza wołaczmęski osobowy
ślepiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz