śle-pa-cy

ślepacy (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.;pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ślepak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ślepacymnoga mianownikmęski osobowy
ślepacymnoga wołaczmęski osobowy
ślepakpojedyncza mianownikmęski osobowy
ślepakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ślepakapojedyncza biernikmęski osobowy
ślepakachmnoga miejscownikmęski osobowy
ślepakamimnoga narzędnikmęski osobowy
ślepakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ślepakimnoga biernikmęski zwierzęcy
ślepakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ślepakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ślepakommnoga celownikmęski osobowy
ślepakowipojedyncza celownikmęski osobowy
ślepakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ślepakówmnoga biernikmęski osobowy
ślepakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ślepakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz