śle-dzi-cie-la-mi

śledzicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: śledziciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
śledzicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
śledzicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
śledzicielapojedyncza biernikmęski osobowy
śledzicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
śledzicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
śledzicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
śledzicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
śledzicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
śledzicielemnoga mianownikmęski osobowy
śledzicielemnoga wołaczmęski osobowy
śledzicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
śledzicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
śledzicielimnoga biernikmęski osobowy
śledzicielommnoga celownikmęski osobowy
śledzicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
śledzicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
śledzicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz