śla-ma-za-rzy

ślamazarzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ślamazara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ślamazarapojedyncza mianownikmęski osobowy
ślamazarachmnoga miejscownikmęski osobowy
ślamazaramimnoga narzędnikmęski osobowy
ślamazarąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ślamazarępojedyncza biernikmęski osobowy
ślamazaropojedyncza wołaczmęski osobowy
ślamazarommnoga celownikmęski osobowy
ślamazarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ślamazarówmnoga biernikmęski osobowy
ślamazarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ślamazarymnoga biernikmęski zwierzęcy
ślamazarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ślamazarypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ślamazarzepojedyncza celownikmęski osobowy
ślamazarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ślamazarzymnoga mianownikmęski osobowy
ślamazarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz