śla-kow-ni-ku

ślakowniku (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ślakownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ślakownicymnoga mianownikmęski osobowy
ślakownicymnoga wołaczmęski osobowy
ślakownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
ślakownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ślakownikapojedyncza biernikmęski osobowy
ślakownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
ślakownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
ślakownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ślakownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
ślakownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ślakownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ślakownikommnoga celownikmęski osobowy
ślakownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
ślakownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ślakownikówmnoga biernikmęski osobowy
ślakownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ślakownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz