ślach-cic

ślachcic (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ślachcic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ślachcicpojedyncza mianownikmęski osobowy
ślachcicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ślachcicapojedyncza biernikmęski osobowy
ślachcicachmnoga miejscownikmęski osobowy
ślachcicamimnoga narzędnikmęski osobowy
ślachcicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ślachcicemnoga biernikmęski zwierzęcy
ślachcicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ślachcicemnoga mianownikmęski osobowy
ślachcicemnoga wołaczmęski osobowy
ślachcicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ślachcicommnoga celownikmęski osobowy
ślachcicowipojedyncza celownikmęski osobowy
ślachcicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ślachcicówmnoga biernikmęski osobowy
ślachcicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ślachcicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz