ściu-ki

Ściuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Ściuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ściukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ściukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ściukapojedyncza biernikmęski osobowy
Ściukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ściukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ściukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ściukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ściukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ściukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ściukommnoga celownikmęski osobowy
Ściukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ściukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ściukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ściukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ściukówmnoga biernikmęski osobowy
Ściukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ściukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz