ściu-ba-ka

Ściubaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ściubak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ściubakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ściubakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ściubakapojedyncza biernikmęski osobowy
Ściubakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ściubakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ściubakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ściubakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ściubakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ściubakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ściubakommnoga celownikmęski osobowy
Ściubakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ściubakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ściubakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ściubakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ściubakówmnoga biernikmęski osobowy
Ściubakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ściubakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz