ścin-ku

ścinku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ścinek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ścinekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ścinekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ścinkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ścinkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ścinkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ścinkimnoga mianownikmęski rzeczowy
ścinkimnoga biernikmęski rzeczowy
ścinkimnoga wołaczmęski rzeczowy
ścinkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ścinkommnoga celownikmęski rzeczowy
ścinkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ścinkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ścinkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ścinkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz