ście-że

ścieże (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ścieża

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ścieżmnoga dopełniaczżeński
ścieżapojedyncza mianownikżeński
ścieżachmnoga miejscownikżeński
ścieżamimnoga narzędnikżeński
ścieżąpojedyncza narzędnikżeński
ścieżemnoga mianownikżeński
ścieżemnoga biernikżeński
ścieżemnoga wołaczżeński
ścieżępojedyncza biernikżeński
ścieżopojedyncza wołaczżeński
ścieżommnoga celownikżeński
ścieżypojedyncza celownikżeński
ścieżypojedyncza miejscownikżeński
ścieżypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz