ście-ru

ścieru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ścier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ścierpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ścierpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ścierachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ścieramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ścierempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ścierommnoga celownikmęski rzeczowy
ścierowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ścierówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ścierupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ścierymnoga mianownikmęski rzeczowy
ścierymnoga biernikmęski rzeczowy
ścierymnoga wołaczmęski rzeczowy
ścierzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ścierzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz