ścier-cia-łko

ścierciałko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ścierciałka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ścierciałcepojedyncza celownikmęski osobowy
ścierciałcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ścierciałekmnoga dopełniaczmęski osobowy
ścierciałekmnoga biernikmęski osobowy
ścierciałkapojedyncza mianownikmęski osobowy
ścierciałkachmnoga miejscownikmęski osobowy
ścierciałkamimnoga narzędnikmęski osobowy
ścierciałkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ścierciałkępojedyncza biernikmęski osobowy
ścierciałkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ścierciałkimnoga biernikmęski zwierzęcy
ścierciałkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ścierciałkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ścierciałkopojedyncza wołaczmęski osobowy
ścierciałkommnoga celownikmęski osobowy
ścierciałkowiemnoga mianownikmęski osobowy
ścierciałkowiemnoga wołaczmęski osobowy
ścierciałkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ścierciałkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz