ście-bu-ro-wie

Ścieburowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ściebura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ścieburapojedyncza mianownikmęski osobowy
Ścieburachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ścieburamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ścieburąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ścieburępojedyncza biernikmęski osobowy
Ścieburopojedyncza wołaczmęski osobowy
Ścieburommnoga celownikmęski osobowy
Ścieburowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ścieburowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ścieburówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ścieburówmnoga biernikmęski osobowy
Ścieburymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ścieburymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ścieburymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ścieburypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ścieburzepojedyncza celownikmęski osobowy
Ścieburzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz