ści-cha-pękach

ścichapękach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ścichapęk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ścichapęcymnoga mianownikmęski osobowy
ścichapęcymnoga wołaczmęski osobowy
ścichapękpojedyncza mianownikmęski osobowy
ścichapękapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ścichapękapojedyncza biernikmęski osobowy
ścichapękachmnoga miejscownikmęski osobowy
ścichapękamimnoga narzędnikmęski osobowy
ścichapękimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ścichapękimnoga biernikmęski zwierzęcy
ścichapękimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ścichapękiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ścichapękommnoga celownikmęski osobowy
ścichapękowipojedyncza celownikmęski osobowy
ścichapękówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ścichapękówmnoga biernikmęski osobowy
ścichapękupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ścichapękupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz