łękot-ko

łękotko (nazwa pospolita) rzeczownik anat.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: łękotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łękotcepojedyncza celownikżeński
łękotcepojedyncza miejscownikżeński
łękotekmnoga dopełniaczżeński
łękotkapojedyncza mianownikżeński
łękotkachmnoga miejscownikżeński
łękotkamimnoga narzędnikżeński
łękotkąpojedyncza narzędnikżeński
łękotkępojedyncza biernikżeński
łękotkimnoga mianownikżeński
łękotkimnoga biernikżeński
łękotkimnoga wołaczżeński
łękotkipojedyncza dopełniaczżeński
łękotkopojedyncza wołaczżeński
łękotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz