łęka-wi-czan

łękawiczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łękawiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łękawiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
łękawiczanmnoga biernikmęski osobowy
łękawiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
łękawiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
łękawiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
łękawiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
łękawiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
łękawiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łękawiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
łękawiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łękawiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łękawiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łękawiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
łękawiczanommnoga celownikmęski osobowy
łękawiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łękawiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
łękawiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz