łęczy-czan

łęczyczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łęczyczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łęczyczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
łęczyczanmnoga biernikmęski osobowy
łęczyczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
łęczyczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
łęczyczaniemnoga mianownikmęski osobowy
łęczyczaniemnoga wołaczmęski osobowy
łęczyczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
łęczyczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łęczyczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
łęczyczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łęczyczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łęczyczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łęczyczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
łęczyczanommnoga celownikmęski osobowy
łęczyczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łęczyczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
łęczyczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz