łąka-rzu

łąkarzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łąkarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łąkarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
łąkarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łąkarzapojedyncza biernikmęski osobowy
łąkarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
łąkarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
łąkarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
łąkarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
łąkarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
łąkarzemnoga mianownikmęski osobowy
łąkarzemnoga wołaczmęski osobowy
łąkarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łąkarzommnoga celownikmęski osobowy
łąkarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
łąkarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łąkarzówmnoga biernikmęski osobowy
łąkarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
łąkarzupojedyncza wołaczmęski osobowy
łąkarzymnoga dopełniaczmęski osobowy
łąkarzymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz