łu-ko-wian

łukowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łukowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łukowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
łukowianmnoga biernikmęski osobowy
łukowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
łukowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
łukowianiemnoga mianownikmęski osobowy
łukowianiemnoga wołaczmęski osobowy
łukowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
łukowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łukowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
łukowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łukowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łukowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łukowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
łukowianommnoga celownikmęski osobowy
łukowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łukowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
łukowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz