łu-kasz-czu-ki

Łukaszczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Łukaszczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łukaszczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Łukaszczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łukaszczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Łukaszczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Łukaszczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Łukaszczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łukaszczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Łukaszczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łukaszczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łukaszczukommnoga celownikmęski osobowy
Łukaszczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Łukaszczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Łukaszczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Łukaszczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łukaszczukówmnoga biernikmęski osobowy
Łukaszczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łukaszczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz