łu-bian-cza-na-mi

łubianczanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łubianczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łubianczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
łubianczanmnoga biernikmęski osobowy
łubianczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
łubianczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
łubianczaniemnoga mianownikmęski osobowy
łubianczaniemnoga wołaczmęski osobowy
łubianczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
łubianczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łubianczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
łubianczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łubianczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łubianczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łubianczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
łubianczanommnoga celownikmęski osobowy
łubianczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łubianczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
łubianczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz