ła-ńcu-cian-ko

łańcucianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: łańcucianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łańcuciancepojedyncza celownikżeński
łańcuciancepojedyncza miejscownikżeński
łańcucianekmnoga dopełniaczżeński
łańcuciankapojedyncza mianownikżeński
łańcuciankachmnoga miejscownikżeński
łańcuciankamimnoga narzędnikżeński
łańcuciankąpojedyncza narzędnikżeński
łańcuciankępojedyncza biernikżeński
łańcuciankimnoga mianownikżeński
łańcuciankimnoga biernikżeński
łańcuciankimnoga wołaczżeński
łańcuciankipojedyncza dopełniaczżeński
łańcuciankopojedyncza wołaczżeński
łańcuciankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz